Na de waardevolle thuiszege op FC Groningen vorige week was het onze beurt om weer op pad te gaan, het verre zuiden was deze week de bestemming.
Rond 16:00 verzamelde we bij ons Kasteel met wat auto’s, we hadden veel afwezige dmv vakanties en wat jongens die op bezoek zijn bij onze vrienden op Kreta.
Wij als Spangenaren zijn pro vrij vervoer, deze wedstrijd werd ons voor het 3e jaar op rij geen combi opgelegd naar Sittard, en dus bewogen wij in alle vrijheid.
De opkomst in het uitvak viel tegen wat ons betreft, helemaal als je kijkt naar dat Sparta geweldige tijden beleeft en we nog steeds 5de staan.
Eenmaal aangekomen bij het stadion stonden er Spartanen op de parkeerplaats te wachten, na wat te informeren bleek dat er iets mis was gegaan met het aantal doorgegeven omwisselkaarten, zo betraden wat Spartanen het uitvak zelf wat later. Zo moeilijk kan het toch allemaal niet zijn, lijkt ons.
De wedstrijd begon kalm, maar sfeervol. Sparta-huurling Lance Duijvestijn zette de Limburgers op voorsprong, en ruim een kwartier na rust zette onze spits Tobias Lauritsen ons weer op gelijke hoogte. Vlak voor tijd, in de 90ste minuut, kwam Fortuna op voorsprong. In het uitvak ontstond een gelaten sfeer, is dit waar de historische reeks op ging houden? Uitgerekend op het veld waar wij voor het laatst verloren in 2022? Maar nee, debutant Terho scoorde via een rommelige corner nog de gelijkmaker in de laatste secondes van de wedstrijd. We verloren niet, maar wonnen ook niet. 2-2 was de eindstand.
De sfeer in het uitvak was wat matig, of dit nou kwam door de vele afwezige van ons, of de rest van het uitvak die er simpelweg geen zin in had, weten we niet. Graag willen wij wel nog even gezegd hebben dat het uitvak in Sittard een schoolvoorbeeld is voor vele andere clubs.
Volgende week staat er een thuiswedstrijd op het programma die ons de laatste jaren redelijk goed ligt, NEC thuis. Deze thuiswedstrijd verloren wij voor het laatst in 2008, dat is een mooi vooruitzicht. Fijne week gewenst, Spartanen!
